Do tej pory miałam okazję przeczytać tylko jedną powieść, która wypłynęła spod pióra Katarzyny Enerlich. Spotkanie to wspominam niezwykle interesująco i naturalnie. Z ogromną przyjemnością oddałam się lekturze, która wciągnęła mnie na tyle, że przez kilka kolejnych godzin nie mogłam się skupić na niczym innym. Jest to o tyle fajne, że bardzo szybko zapominam o szarej rzeczywistości i zagłębiam się w świecie przestawionym nam przez autora.
"Kiedyś przy błękitnym księżycu" opowiada swoim czytelnikom historię czterdziestoletniej kobiety, która od najmłodszych lat zmuszona była do opieki nad pijanym ojcem. Nie było bowiem dnia, w którym mężczyzna zająłby się wszystkim tym, co powinien czynić każdy szanujący się człowiek. Nie interesowały go potrzeby własnej córki, która marzyła o namiastce normalności. Tymczasem dziewczyna nie mogła liczyć nawet na odrobinę zrozumienia i miłości, które w naszym życiu są niezwykle ważne. Zamiast tego dbała o pędzarnie bimbru, gospodarowała miejscem, które zamieszkiwała ze swoim opiekunem. W głębi duszy Basia tęskniła również za matką, która zdecydowała się na wyjazd do Włoch i tym samym, pozostawiła córkę na pastwę losu. Mija lata a główna bohaterka nie potrafi sobie poradzić z demonami przeszłości. Na swojej drodze spotyka ona wielu mężczyzn i w każdym z nich stara się odnaleźć namiastkę swojego ojca. Czy Barbarze uda się ustabilizować? Ile czasu będzie potrzebować aby wyjść na prostą i rozpocząć szczęśliwe życie?
"Kiedyś przy błękitnym księżycu" opowiada swoim czytelnikom historię czterdziestoletniej kobiety, która od najmłodszych lat zmuszona była do opieki nad pijanym ojcem. Nie było bowiem dnia, w którym mężczyzna zająłby się wszystkim tym, co powinien czynić każdy szanujący się człowiek. Nie interesowały go potrzeby własnej córki, która marzyła o namiastce normalności. Tymczasem dziewczyna nie mogła liczyć nawet na odrobinę zrozumienia i miłości, które w naszym życiu są niezwykle ważne. Zamiast tego dbała o pędzarnie bimbru, gospodarowała miejscem, które zamieszkiwała ze swoim opiekunem. W głębi duszy Basia tęskniła również za matką, która zdecydowała się na wyjazd do Włoch i tym samym, pozostawiła córkę na pastwę losu. Mija lata a główna bohaterka nie potrafi sobie poradzić z demonami przeszłości. Na swojej drodze spotyka ona wielu mężczyzn i w każdym z nich stara się odnaleźć namiastkę swojego ojca. Czy Barbarze uda się ustabilizować? Ile czasu będzie potrzebować aby wyjść na prostą i rozpocząć szczęśliwe życie?
