Lauren Oliver - Pandemonium

Przed kilkoma dniami zaprezentowałam Wam recenzję "Delirium" - książki, która w wielki stylu rozpoczęła trylogię napisaną dla swoich czytelników przez Lauren Oliver. Nigdy bym się nie spodziewała, że wciaągnie mnie ona do tego stopnia, że w niedalekim czasie będę musiała przeczytać jej kontynuację. Z cyklami dla młodzieży w moim przypadku bywa różnie - jedne podobają mnie się mniej, inne bardziej, a jeszcze inną są mi zupełnie obojętne. Nigdy jednak nie podchodzę do nich z niegasnącym entuzjazmem, bo wiem, że już samo to mogłoby zabić moją sympatię do danej pozycji literackiej. 

Jakiś czas temu zauważyłam, że jeśli chodzi o tego typu książki, to w większości przypadków nie zgadzam się innymi Blogerami. Tak właśnie było w przypadku "Igrzysk Śmierci", które zostały wychwalone pod niebiosa, a tym czasem okazały się one być tworem na wyraz przeciętnym. Nie ważne, że ledwie doczytałam je do końca... Nic więc dziwnego, że gdy tylko zabrałam się za "Delirium" i okazało się, że mam do czynienia ze znacznie ambitniejszym utworem, niż było to w przypadku poprzedniczek tej serii. To naprawdę miła odmiana, gdy dostrzega się ogromną ilość plusów w powieści, która wydawała się być dość jak wiele innych na świecie.

Lauren Oliver - Delirium

Ukończyła filozofię i literaturę na uniwersytecie w Chicago, potem przeprowadziła się do Nowego Jorku. Mieszka na Brooklynie, pisze wszędzie, ciągle i na wszystkim: i na notebooku, i na serwetkach. Poza tym uwielbia gotować, jest uzależniona od kawy i dodaje keczup do wszystkiego, nawet do kanapek z pomidorem. 

Muszę przyznać, że nie miałam pomysłu na rozpoczęcie dzisiejszej recenzji. W dużej mierze przyczynił się do tego fakt, iż spodziewałam się po niej czegoś zupełnie innego. Co prawda wiedziałam, że będzie się ona różnić od innych tego typu utworów, jednak o tak dojrzałej i pełnej napięcia historii nigdy marzyłam. Nigdy bym się nie spodziewała, że utwór, który w pierwotnej wersji miał mnie nieco odstresować i wyciszyć, wywołał we mnie istną falę tsunami, która niemalże w całości składała się przeżywanych przeze mnie emocji. Gdy tylko przeczytałam na okładce tej książki, że nadaje się ona do czytania dla fanów Igrzysk Śmierci, to nieco się przeraziłam. Szczerze nie przepadam za tą serią i dlatego właśnie ucieszyłam się, gdy okazało się, że publikacja Lauren Oliver okazała się prawdziwą perełką, która z cyklem Suzanne Collins ma niewiele wspólnego. Czym prędzej zabrałam się za lekturę powieści, która niejednokrotnie mnie wzruszyła i skłoniła do wielogodzinnych przemyśleń. Na czym polega więc fenomen twórczości Lauren Oliver?

Lauren Oliver - 7 razy dziś

Podobno tuż przed śmiercią całe życie staje człowiekowi przed oczami. W moim przypadku było inaczej[1]

Takimi słowami rozpoczyna się debiutancka powieść Lauren Oliver - amerykańskiej autorki, absolwentki filozofii i literatury na uniwersytecie w Chicago. Książka przez wiele tygodni utrzymywała się w pierwszej dziesiątce  listy bestsellerów New York Timesa, a w międzyczasie przetłumaczona została także na dwadzieścia jeden języków.

Sam Kingston jest nastolatką, która posiada idealnego chłopaka, oddane przyjaciółki, a także popularność wśród swoich rówieśników. Dziewczyna na każdym kroku drwi z otaczającego ją społeczeństwa i jest z tego powodu niezwykle zadowolona. Nie dba o to co myślą na jej temat inni. W końcu jakie to ma znaczenie skoro jest się towarem z najwyższej półki. Wszystko do czasu, gdy wraz ze znajomymi udaje się na imprezę. Dochodzi wtedy do tragicznego wypadku, po którym główna bohaterka otrzymuje drugą szansę od losu. Czy uda jej się naprawić popełnione w przeszłości błędy?