Stosunkowo rzadko zdarza mi się sięgać po książki, które w ostatecznym rozrachunku, strasznie mnie rozczarowują. Wszystko dzięki temu, że staram rzetelnie dobierać literaturę, która stanie się naszym oczkiem głowy na kolejnych kilkanaście godzin. Niestety nawet najlepsza recepta, nie uchroni nas od pomyłek, które zdarzy nam się popełnić w tej kwestii. Tak właśnie było w przypadku powieści napisanej przez somalijską pisarkę, Waris Dirie. Muszę przyznać, że nieco się zawiodłam podczas spotkania z jej publikacją, jednak zacznijmy od samego początku tej opowieści...
"Czarna kobieta, biały kraj" przedstawia swoim czytelnikom historię życia samej autorki. Nie mogę powiedzieć, że nie odnalazłam w niej momentów, które by mnie na swój sposób wzruszyły, bo tak naprawdę było ich całkiem sporo. Z ogromnym przerażeniem czytałam o wydarzeniach, które nie powinny mieć racji bytu. To wstrząsające, że tego typu sytuacje w dalszym ciągu nie są karane. No i co z tego, że każdy kraj rządzi się własnymi prawami i tradycjami. Każdy z nas ma prawo do godnego i szczęśliwego życia, nie potrafię jednak zrozumieć postępowania ludzi, którzy wpadli na genialny pomysł stworzenia takich, a nie innych obrzędów i tradycji.
